تبليغاتX
شراره عشق
آزاد
 به خاطر تو

يه روز دق مي كنم فقط به خاطر تو 

 

دنيا رو عاشق  مي كنم  فقط  به خا طرتو

 

شب به بيابون مي زنم  فقط  به خاطر تو

 

آخر 

  رو دست مجنون مي زنم فقط به خاطر تو

 

عشقت رو پنهون مي كني فقط به خاطرمن

 

من دلم رو خون مي كنم  فقط به خاطر تو

 

من درهمه آينه ها  تو را مي بينم.

 

چرا كه من ديگر من نيستم .بلكه تجسمي از توام.

 

واين اوج معناي عشق است.

 

همان عشقي كه خداوند در سپيده دم آفرينش

 

 قلب انسان را از جنس آن خلق كرد.

 

اي همه خوبي

 

 تو تجلي تمامي ا ين رازي

 

ومن در تو خلاصه شده ام.

 

خوش صيد دلم كردي بنازم چشم مستت را

 

كه كس آهوي وحشي را از اين خوشتر نمي گيرد

 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در سه شنبه سی ام بهمن 1386  |
 راز عشق

                  

 

         راز عشق در اين است 

 

 كه هر روز كاري كني كه شريك زندگيت راخوشحال كند

 

كاري مثل دادن هديه اي كوچك . تحسين. لبخندي از روي محبت .

 

نگذار كه جويبار محبتتان از كمي باران بخشكد. 

 

به يكديگر سخت نگيريد 

 

عشقي كه آزادانه هديه نشود اسارت است 

 

رازعشق احترام متقابل است احساسات متغيرند. 

 

اما احترام دو طرف ثابت مي ماند. 

 

اگر عقايدشريك زندگيت با عقايد تومتفا وت است. 

 

با احترام به نظريا تش گوش كن.

 

احترام باعث مي شود كه او بتواند خود ش باشد. 

 

تواضع داشته باشيد

 

اين صفت به هيچ وجه نشانه  تظاهر نيست . 

 

بلكه نشان دهنده احساس و تفكري قوي  است 

 

ميان دونفركه يكديگر را دوست دارند 

 

تواضع ما نند جويباري آرام است كه چشمه محبت  

 

آنها را تازه و با طراوت نگه مي دارد . 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386  |
 دوستت دارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            

                

                

(( تو دوست داشتنی هستی برام خواستنی هستی همون لحظه اول توی دلم نشستی

قشنگه زندگی قشنگه زندگی به هر کی عاشقشی باید بهش بگی دوسش داری ))

 

 

سالهاست که دلم را روحم را از آن تو می دانم

 

واسه کسی که دفتر قشنگش پر از ترانه های عاشقونس

 

میشه نوشت تو اونقدر خوبی که دوست دارم فقط نمونس

 

عشقت مانند گلی سرخ و زیبا در قلبم روییده ومن نیز هر شب آن را آبیاری می کنم

 

ای راحت جانم جانم به فدایت من می نویسم و تا آخرین لحظه خواهم گفت: دوستت دارم

 

تا سر حد مرگ تا پایان جاده بود ونبود دوستت دارم ای عزیز ترینم بعد از خدا

 

دستان تابستانیش روح تازه ای در من دمید

 

لبهایش روی پیشانیم داغ سرید

 

دل به من سلام گفت و حرفهایم را شنید

 

قلبم از شوق بال پرواز گرفت و پرید

 

دفتر شعرامو بخون تو هر کدومش اسم تو

 

 هرچی میخوای ورق بزن ببین همش خیال تو

 

وقتی که هستی دل من مثل یه دریا آبیه

 

ساحل اون خاطره هام همیشه باز آفتابیه

 

راستی بی تو ابر غرور خورشید و زود پیرمی کنه

 

شبهای انتظار من و چه دلگیر می کنه

 

تو با اون بوسه های آتشینت من و برای همیشه اسیر خودت کردی

 

در آخر یک کلوم و صد کلوم  و ختم کلوم

 

دلبر خوشگلم . تا وقتی قلبم تیک تیک و تاک تاک می کنه

 

به علی عاشقتم دیوونتم دوست دارم  علی یارت

 

دوستت دارم

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در دوشنبه یکم بهمن 1386  |
 باز گشت: نصف دیگر من

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              

 

 

 

                                                        

               زیبا ترین ترانه قلبم را ا مشب به یاد خوب تو می خوانم

 

               آرامش دوباره روحم را از یمن عشق تو می دانم

 

        با اینکه از خیا ل تو سر شارم در شور دیدنت همیشه می سوزم

 

       بر آسمان سبز تمنایم یک شاخه گل به یاد تو می دوزم

 

            از شرر عشقت در جان من همیشه ترانه آتش است

 

       دل در دیار عشقت همیشه اسیر است

                   

                  این دل که خوب و ساده و بی غش است

 

        گفتم غزل سرای من باشی          تو زندگی من شدی

 

           باتو شکل اول خودم هستم گویا که نصف دیگر من هستی

 

                  دوست دارم عشق من

 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در یکشنبه شانزدهم دی 1386  |
 فعلا ....

((لیلا)) سلام به همه دوستای عزیزی که ما رو فراموش نکردن

 

 وگاهی میان سراغمون راستش یه اتفاق بدی افتاده….

 

البته برای من بده نه برای شما دوستای خوب

 

قراره محمود و ببرن سربازی واین برای من خیلی بده

 

تو این چند وقت هم که نبودیم سراغ کارای محمود بودیم بلکه معاف بشه

 

با تمام دوندگیهامون باید سه ماه آموزشی رو بره

 

ومن باید سه ماه از محمود دور باشم

 

 

 

((محمود))سلام به همه رفیقا ی دوست داشتنی خودم

 

راستش منم خیلی ناراحتم ولی چه کنیم

 

آش کشک خاله است بخوری پاته نخوری پاته اول و آخر باید بریم

 

حالا ما فقط آموزشی  میریم

 

 درسمون و تموم کردیم واجب شده باید بریم

 

به خاطر همین ما تا سه ماه آپ نمی کنیم

 

چون ما همیشه همه کارا رو باهم انجام میدیم

 

ولی سراغتون می آییم اطمینان داشته باشید

 

 ما نمی خوایم دوستای عزیزی مثل شما رو از دست بدیم

 

پس از طرف هر دو مون میگم مارو فراموش نکنید

 

فقط ما رو تو گوشه ای از ذهنتون نگه دارید

 

چون دوباره بر می گردیم

 

 

به جای من لیلا میاد سراغتون فقط تنهاش نزارید

 

 

واین آخرین آپ رو تقدیم میکنم به عشق اول و آخرم و تمام زندگیم:

 

 

یه روزی ازاین روزای رنگا رنگ            دنیا شد پیش چشمای من قشنگ

 

دست تقدیر وخدای سرنوشت                  اسم اون گل من و از سر نوشت

 

با حضور این پری قصه ها                   دیگه لبخند می زنم به غصه ها

 

قربون قد و بالات ناز وعدات                 عسلم غم و نبینم تو چشات

 

خونه خاموش نشه روزی از صدات        همه دنیا فدای اون خنده هات

 

وقتی دستا ت وتودستام می گیرم             همه دنیا رو رنگین می بینم

 

گیسوهای خوشگلت رو می بافم              دلم و به تار زلفات می بازم

 

مهتاب وفرش اتا قت می کنم                 گل خورشید و چراغت می کنم

 

می زارم ستاره رو تو دست تو               عزیزم بخند شیرین لب تو

 

میخوام رو بال ابرا رنگین کمون بسازم

 

                                                برات یه آشیونه تو آسمون بسازم

 

میخوام فرشته ها رو رو شونه هات بشونم

 

                                                اشکای چشمات بشم رو گونه هات بمونم

 

ای تو همه وجودم عشقم و تار و پودم

 

                                                تو بودی احساس من شعری اگه سرودم

 

تو آیینه نگاهت من خودم وشناختم

 

                                                دنیام و تازه دیدم تا به تو دل باختم

 

شبی که بی تو تنهام ابریم و می بارم

 

                                                به عشق رویای تو پلکام و رو هم می زارم

 

میخوام اگه نباشی آفتاب دیگه نباشه

 

                                            ستاره ها بمیرن ماه دیگه بیرون نباشه

 

بدون تا زنده هستم به پای تو می مونم

 

                                           تا نفس توسینه هست از عشق تو می خونم

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در شنبه چهاردهم مهر 1386  |
 حلقه
        دخترک خنده کنان گفت:

 

                              که چیست راز این حلقه زر؟....

 

      راز این حلقه که انگشت مرا اینچنین تنگ گرفته است به بر؟...

 

راز این حلقه که در چهره او این همه تابش و در خشندگی است...

 

مرد حیران شد و گفت:

 

حلقه خوشبختی است حلقه زندگی است...

 

آیا وکیلم(( بله ))

 

                                     همه گفتند مبارک باشه.....

 

                                     دیروز به یاد توواون عشق دل انگیز

 

                                      بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم

 

                                    در آیینه بر صورت خود خیره شدم باز

 

                                   بند از سر گیسویم آهسته گشودم

 

                                   عطر آوردم بر سر و سینه فشاندم

 

                                   چشمانم را ناز کنان سرمه کشاندم

 

                                    افشان کردم زلفم را بر سرشانه

 

                                   در کنج لبم خالی آهسته نشاندم

 

                                  در دل گفتم حال می آید..... آمدی...

 

                                  مات شدی زین همه افسونگری و ناز

 

                                  چو پیرهن سبز دیدی بر تن من

 

                                  با خنده گفتی چه زیبا شده ای باز

 

                                  در مردمک چشمانم خیره شدی

 

                                  تا در چشمان سیاهم عکس رخ خود را دیدی

 

                                  دست در مو هایم نشاندی

 

                                  چو در آغوش هم  افتادیم

 

                                   دیوانه صفت عطر دلاویز تن یکدیگر را بوییدیم

 

                                   او گفت:     یادم باشه یادت باشه

 

                                   دروغ نگیم به همدیگه

 

                                   دوستم داری دوست دارم

 

                                   این و چشامون به هم میگه

 

                                   گفت:  

 

                                    یادت باشه عهد مونو رو تک درختی نکنیم

 

                                   رو قلبمون جا بزاریم حرفی که می خوایم بزنیم

 

                                  گوش نکنیم به حرف مردم گذر...

                                            

                                                                     خوب بسه دیگه

 

(( برامون آرزوی خوشبختی کنید ))

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

 

                           

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386  |
 بوسه...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

              می بندم این دو چشم پر آتش را

 

تا ننگرد  درون دو چشمانش

 

تا داغ و پر تپش نشود قلبم

 

از شعله نگاه پریشانش

 

می بندم این دو چشم پر آتش را

 

تا بگذرم ز وادی رسوایی

 

تا قلب خاموشم نکشد فریاد

 

رو می کنم به خلوت و تنهایی

 

 در دو چشمش گناه می خندید

 

بر رخش نور ماه می خندید

 

در گذر گاه آن لبان خاموش

 

شعله ای بی پناه می خندید

 

شرمناک و پر از نیازی گنگ

 

با نگاهی که رنگ مستی داشت

 

در دو چشمش نگاه کردم و گفت:

 

باید از عشق حاصلی بر داشت

 

سایه ای روی سایه ای خم شد

 

در نهانگاه راز پرور شب

 

نفسی روی گونه ای لغزید

 

بوسه ای شعله زد میان دولب

 

باز هم ار چشمه لبهای من

 

عاشق تشنه ای سیراب شد

 

در دو چشمش دیده می دوزم به ناز

 

خود  میدانم چه می جویم دراو

 

من صفای عشق می خواهم از او

 

تا فدا سازم وجودخویش را

هر گاه قطره اشکی را دیدی که بر گونه ای چکیده

 

به یادم باش تا تو را در خنده کبوترانم جای دهم

 

هر گاه غروب غم گرفته ای را دیدی

 

به یادم باش تا تورا در طلوع دل انگیز خورشید یاد کنم

 

با آمدنت با سکوت خویش فریاد خواهم زد

 

تو ای غریبه ای که تازه در دل من جای گرفته ای

 

آمدنت را به قلب شکسته خویش منت خواهم گذاشت

 

و آنچه دارم مهر را محبت را صداقت را

 

به پیشوازت خواهم فرستاد.......

 

دوستت دارم

 

با صداقت

 

بی نهایت

 

تا قیامت

 

((انسان اگر عاشق باشد رنگ معشوق زیباست))

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در پنجشنبه یکم شهریور 1386  |
 نگاه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                           نگاهم کرد :            

                   پنداشتم دوستم دارد....

 

 

                                                نگاهم کرد....

 

ودر نگاهش فراوان شور عشق خواندم ....

 

اما بعدها فهمیدم که     

 

                             فقط نگاهم کرد.....

 

                                                همین.....

یک پرنده ام.

 

 پرنده بال و پر شکسته ای که آهوی چشمهای تو درمان دردمه.

 

این طور ازقلب بیچاره ودل شکسته ام فرار نکن.

 

 تو کجایی که غم دوریت قلب پرپر و روح نا آرامم رو پر کرده ؟

 

قراری نمونده جایی برای فرار هم دیگه نمونده.  تو کجا فرار می کنی؟

 

من که دیگه نه دلی مونده برام. نه آرزویی.نه روحی.نه شوری شیداییم شیدایی.

 

آه از دوری و غریبگی ات واین ثانیه ها که غمی غریب نهفته دارن.

 

غم صدای گرفته ات.اشک چشمات از پشت خطوط سیم وصدا.

 

که از دیروز در گوشم پنهان مانده رو می شنوم.

 

صدای تپش قلبت رو با صدای سکوت قلبم می شنوم.

 

روحم با روحت پیوند خورده وقلبم با قلبت دورا دور پیوند خورده....

 

باتمام نسوج و بافت کالبد خسته ام.

 

خاطرات چرا فراموش نمی شوند؟؟

 

خسته از فکرم. از آرزوها. از خودم....

 

نفسم بالا نمی آید.چرا دستام سست ومغزم خالیه؟؟

 

چرا هواسیاهه. زمین سیاهه.

 

وغم سیاه میون چشمهای سیاه تو

 

 که مهربون مثل همیشه تو سیاهی چشمهام خوابیده...

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در جمعه نوزدهم مرداد 1386  |
 دلی که دلد ار نداره

 

 

 

زندگی یه بازیه

 

کی از عمرش راضیه

 

ابر گریون دلم

 

چشمه خون دلم

 

نمی تونم دلم وراضی کنم

 

این دل دیوونه رو

 

راضی به این بازی کنم

 

یه بهونه برای بودن و

 

موندن ندارم

 

تو گلوم بغض غم

 

هوای خوندن ندارم

 

همه جا سرد وسیاه

 

رو لبام ناله وآه

 

سر من بی سایه بون

 

نگاهم مونده به راه

 

دست من غمگین وسرد

 

تو دلم یه گلوله درد

 

نه بهاری نه گلی

 

پاییز. پاییز غم

 

دلی که دلدار نداره

 

غریبه این دیارم

 

یه آشنا ندارم

 

سرم بی سایبونه

 

دلم یه پارچه خونه

 

غم تو دلم نشسته

 

بال و پرم شکسته

 

غریبه این دیارم

 

یه آشنا ندارم

 

همه جا سرد وسیاه

 

رو لبام ناله و آه

 

سر من بی سایبون

 

نگاهم مونده به راه

 

دست من غمگین وسرد

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در چهارشنبه سوم مرداد 1386  |
 پلی رنگ باران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بیا تا برای دل خود پلی رنگ باران بسازیم

 

بیا هر زمان خسته بودیم به یک شاخه گل دل ببازیم

 

بیا مثل پروانه باشیم به امید شمعی بمانیم

 

در این اوج بی همزبانی کلام جدایی نخوانیم

 

بیا دست دل را بگیریم  به دست محبت بسپاریم

 

اگر آسمان غصه دارد بیا جای او ما بباریم

 

بیا لحن آیینه ها را برای دل خود بگوییم

 

میان صدای پرستو شبی هم خدا را بجوییم

 

بیا مثل مهتاب و باران غریبانه وساده باشیم

 

برای سوال محبت جوابی به خود داده باشیم

 

بیا از دل خود بپرسیم نگاه صداقت چه رنگی ست

 

وباور کنیم آرزوها جهان بزرگ وقشنگی ست

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در جمعه پانزدهم تیر 1386  |
  .تو اینجوری نبودی..
 

یادته تو اوج پاییز آخرین لحظه دیدار؟

 

خب دیگه مواظب خودت باش دو سه بار دوباره تکرار

 

یادته به ماجرامون چقدر نگاه می کردیم

 

تا یکی دلش بیاد وبگه خوب خدا نگهدار

 

تو خدا حافظی کردی دل من یه کم تکون خورد

 

بعدش اسمت رو نوشتم روی ساقه سپیدار

 

یه بار دیگه می پرسم راس راسی باید جدا شیم؟

 

یادته اشک تو افتاد روی سیم گرم گیتار؟

 

منم انگار مثل اشکت از چشمات افتاده بودم

 

یه جوری دلت می لرزید پس دیگه نکردم اسرار

 

نگات و گرفتی ازمن گفتی خوب کاری نداری؟

 

من شکستم ولی گفتم: برو به امید دیدار.

 

دو سه تا فردا گذشت ومن دیگه توروندیدم

 

شنیدم ولی رسیدی به یکی شبیه دلدار

 

حالا موندم از خدامون چی بخوام:خوشیت یا غصت ؟

 

همه گفتن عکس اونو دیگه از رو تاقچه بردار

 

اما من میگم خدا یا من که کلی غصه دارم

 

غمای اونم بگیر و باز به این دیوونه بسپار

تو ..........

 

تو شاید یادت نیست منو اول دیدی

 

اومدی نزدیکم اسمم و پرسیدی؟

 

روبرومون تو پارک دو سه تا گل بودن

 

یکیشون وا شده بود واسم اون وچیدی

 

یه روزی حس کردم که واست می میرم

 

از بد اقبالیم تو این و فهمیدی

 

بعد اون روز راستش روز خوشی قحطی شد

 

بی تفاوت بودی من و که می دیدی

 

اولش فکر کردم روزگارت تلخه

 

اما دیدم نه... خودت غرق تردیدی

 

روز به روز بدتر شد ماه به ماه ابری تر

 

گریه هام و انگار تو دیگه نشنیدی

 

آشنایی این بود خیلی زود وساده

 

نه وزید هیچ بادی نه تکون خورد بیدی

 

زندگیم سیبی بود  جنس اون از چینی

 

سیب وکه کندی هیچ   از همم پاشیدی

 

یادت باشه.................

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در چهارشنبه سی ام خرداد 1386  |
 

کلاغ

 

میگن کلاغ غارغاری تورو چه به باغ درباری

 

سکه نداری دون می خوای عاشق مهربون می خوای

 

پیغام رسید از اون بالا جا نیست واسه کوچیکترا

 

آهای کلاغ دیوونه اینجا جای بزرگونه

 

تو سر سرای کاخ میگن باید بره فرار کنه

 

برو که این ورا پیدات نشه تا کسی عاشق صدات نشه

 

دور شو نبینتت کسی . تا شیفته نگات نشه......

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در چهارشنبه سی ام خرداد 1386  |
 خواستن توانستن

 

می خواستم در هر ملا قات زیبا ترین گلها رابه پای تو بیافشانم

 

می خواستم در روز خواستگاری قیمتی ترین نگینها را به انگشتت بیندازم

 

می خواستم در هر میهمانی نفیسترین لباسها را بر اندامت بپوشانم.

 

می خواستم از هرچه محروم بودیم از هر چه حسرت کشیدیم

 

 ازهر چه هوس داشتیم  هر چه رویا دیدیم.....گذر کنیم.

 

می خواستم دست در دست هم از هند مادر تا یونان خردمندان.

 

از چین افسانه ها تا دنیای شجاع نو.

 

از مصر عقیق تا سرزمین همیشه بهار... به آسانی سفر کنیم.

 

می خواستم پیوسته انسان بمانیم

 

همواره از عشق بگوییم از دل شوره خانه وکار و کاشانه.

 

از ماتم نان و نا امنی....  شاعرانه حذر کنیم.

 

می خواستم اما با کدام پول؟/؟؟؟......

 

کدام ابلهی گفته است((خواستن توانستن)) است.

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در چهارشنبه سی ام خرداد 1386  |
 تو که بی وفا نبو دی...

روزای خیلی طلایی یادته؟

 

 

روز ترس از جدایی یادته؟

 

موهای شونه نکرده یادته؟

 

چشمک از پشت یه پرده یادته؟

 

 

عکسامون تو پارک مردم یادته؟

 

شونه من زیر بارون یادته؟

    شرط اومدن سر صداقت یادته؟

 

دستمون تو دست هم بود یادته؟

 

 

غصه هامون خیلی کم بود یادته؟

 

 

چشم نازت مال من بود یادته؟

 

 

دستاتو می خوام بگیرم یادته؟

 

دیدن من قد قن بود یادته؟

 

روزگار قهر و آشتی یادته؟

 

حرفای در گوشی رو یادته؟

 

دست گرمت تو زمستون یادته؟

 

تو مخابرات خیانت یادته؟

 

پنهونی سر قرارا یادته؟

 

تاخیرات تو بها را یادته؟

 

راستی .تو بی تو می میرم یادته؟

 

پیش هم بودیم نزاشتن یادته؟

 

اونا ما رو دوست نداشتن یادته؟

 

نامه بدون امضا یادته؟

 

چشم من به چشمت افتاد یادته؟

 

چیزی می خواستیم از خدامون یادته؟

 

مستجاب نشد دعامون یادته؟

 

چشممون زدن حسودا یادته؟

 

چشم من شد مثل یه دریا یادته؟

 

گفتی ما باید جدا شیم یادته؟

 

گفتی باید بی وفا شیم یادته؟

 

یه روزی ازم بریدی یادته؟

 

خط رو اسم من کشیدی یادته؟

 

گفتی عشق تو هوس بود یادته؟

 

گفتی خوب بود ولی بس بود یادته؟

 

حالا اومدم همون جا وایسادم

 

که تقاضای تورو جواب دادم

 

در آوردم از دستم انگشتر

 

جا گذاشتمش همون جا رو دفتر

 

اما قول دادم به قلبم و خدا

 

دیگه دل ندم به آدما.........

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در جمعه چهارم خرداد 1386  |
 هنوز مردها را نمی شناسی؟؟؟...

 

هنوز من را نمی شناسی؟؟؟

 

با من درشتی نکن . مردها نیز دل نازکن.

 

مردها از قهرو تنهایی می هراسن.

 

مرد ها کودکانه می گرین.

 

مردها هم محتاج ناز و نوازشن.

 

هنوز من را نمی شناسی؟؟؟

 

با من غریبی نکن.

 

 مردها نیز از هجران بیزارن.

 

مردها حرف حساب را می فهمن.

 

مردها خود پسند و مستبد نیستند.

 

مرد ها هم سرشار از التماس و خواهشن.

 

با من ستیز نکن.

 

 مردها نیز از نزاع منزجرن

 

مردها به زنها احترام می گذارن.

 

مردها با بوسه ای از سر مهر. تسلیم می شون.

 

مردها هم عاشق صلح و آرامشن.

 

هنوز مردها را نمی شناسی؟؟؟...

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386  |
 بهشت من...

  

هم نفس گلم سلام:دیگه یه گلوله آتیشم

 

مضحکه دوستم نداری ولی دلم می خواد بیای پیشم

 

عجیبه وقتی نمی خوای من یکی دیوونه ترم

 

منتظرم ناز کنی و فقط بشینم بخرم

 

یکی می گفت که آدما بیشترشون این جورین

 

بر عکس آرزو هاشون عاشق هم تو دورین

 

ولی توچی ؟ نه دوری نه نزدیکی دلت می خواد

 

اولش این جوری نبودی خوب یادمه یادت میاد ؟

 

همش می پرسن اون چی شد؟آره دیگه تو رو می گن

 

یکی می گفت این جور کسا . فکر. یه آدم دیگن...

 

راستی یه چیزی رو بگم پشت سرم حرف می زنن

 

میگن که جادو کردنش. دوستن اونا یا دشمنن ؟

 

چیکار کنم خودت بیا جواب حرفا رو بده

 

به قول جویا .  هوا.  بهمنه.  نا مساعده

 

به تو نمی شه راس نگم. از این خیالا ترسیدم

 

از تو چه پنهون یک کمی پنهون از تو رنجیدم

 

به اونا چیزی نمی گم به هیچ کی حرفی نزدم

 

برچیدن مال تو این کارا رو خوب بلدم

 

باز که مثل قبلیا شد اینکه می زارمش کنار

 

چشات چه برقی می زنه تو قاب عکست رو دیوار

 

اما تا کی؟ تا کی باید این نقشا رو بازی کنم

 

حالا که راضین همه باید که تورو راضی کنم

 

راستی عجب دنیاییه کاراش غریب و وارونس

 

دیوونه کم بود خودشم از همه بیشتر دیوونس

 

ببین گلم بهشت من. طاقت شونه هام کمه

 

عین یاس همسایمون . شاخه آرزوم خمه

 

زخم زبون آدما همه ثانیه زیاد تره

 

همش میگن کجاست؟ چی شد؟تو رونمی خواد ببره

 

منم آوردم عکست و گفتم تو فالم اینه این

 

مادر بزرگ میگفت برو طالعت و یه جا ببین

 

همه بهم می خندیدند تو هم بودی می خندیدی

 

کاش خودت وجای من می ذاشتی و می فهمیدی

 

خب دیگه دردا خیلی شد به درد آوردم سرت و

 

گفتم شاید در یابی این دیوونه پر پرت و

 

یه سر بزن یه کار بکن اینجا  یه کم آروم بشه

 

منم اگه دوست نداری بگو بزار تموم بشه

 

دوستت دارم تکراریه خیلی بهت نیاز دارم

 

قلبم و با هرچی تو شه واست تو نامه می ذارم

 

اگه دوستم داشتی که هیچ فقط رو نامه دست بکش

 

وگرنه راحت بگو و بدون من نفس بکش

 

فقط حقیقت و بگو هرچی تو قلبت می گذره

 

به حرف قلبت گوش بده این جوری خیلی بهتره

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386  |
 آخ که چه ساده خواستمت........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

واسه کسی که دفتر قشنگش

 

پر از ترانه های عاشقو نس

 

واسه کسی که برای جدایی

 

یه مدته دنبال یه بهونس

 

واسه کسی که نه میاد نه میره

 

بازم   میگه  مقصر زمونس

 

می شد نوشت تو اونقدر خوبی که

 

دوستت دارم یه جور نمونس

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

آخ که چه ساده خواستمت روی چشام می زاشتمت

 

تشنه شدی به خون من گفتی نمی شناسمت

 

آخ چه بهونه گیر شدی من که نمی شه باورم

 

گفتی هوای عشق تو دیگه پریده از سرم

 

مگه نخواستی جون بدم؟ این دل و این دشنه تو

 

تموم کن این وصیت وبزار بشم خراب تو

 

به آبروی دل قسم تن به عزا داده خم

 

ببخش که با حقارتم حوصلتو سر می برم

 

ببخش که ساده می شکنم تو دستای نازک باد

 

آخه همیشه باختن و جز تو کسی یادم نداد..

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386  |
 یادته....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                           

واسه ما جشن تولد یه بهونه بود همیشه

 

که روی هدیه بنویسیم دلم از تو دور نمی شه

 

یادته چه عهد ها بستیم سرعمری  مهربونی

 

چه دعا هایی می کردیم که جدا نشیم زمونی

 

یادته با فال حافظ چه شبهایی که نشستیم

 

واسه تک تک شعر هاش ما با هم چه شرط ها بستیم

 

یادته روزه گرفتیم تا خدا مارو ببینه

 

گفتی تنها راه موندن سر عاشقی همینه

 

روزی رفتیم وکندیم رو درختی اسممونو

 

همونجا قرار گذاشتیم بشکنیم طلسممونو

 

چه غروبی لب دریا رو شنها غزل نوشتیم

 

که خدایا ما می دونیم که هر دومون از یه سرشتیم

 

هر که برمن می رسد می گوید یارت یار نیست

 

جور عشقش را مکش هر چند بارت بار نیست

 

مطربا امشب مخالف می نوازی ساز را

 

یا که من بسیار مستم یا که تارت تار نیست

 

دیدی ای دل که غم یاردگرباره چه کرد

 

چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

 

ای کاش گل باغ بهارت بودم

 

اندر قفس عشق هزارت بودم

 

ای کاش به هر سو که نظر می کردی

 

من مردمک چشم خمارت بودم

 

حالا دیگه تو غربت ستاره سر نمی زنه

 

تو لحظه های بی کسی پرنده پر نمی زنه

 

با کوله بار خستگی تو جاده های خاطره

 

مسافر خسته من یه عمره که مسافر

                                           

 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386  |
 تو را دیدم....
 

 

 

لاله دیدم روی زیبای توام آمد به یاد

 

شعله دیدم سرکشی های توام آمدبه یاد

 

سوسن وگل آسمانی مجلسی آراستند

 

موی وروی مجلس آرای توام آمد به یاد

 

بود لرزان شعله شمعی در آغوش نسیم

 

لرزش زلف سمن سای توام آمد به یاد

 

در چمن پروانه ای آمد ولی ننشسته رفت

 

با حریفان قهر بی جای توام آمد به یاد

 

ترک یاری کردی ومن همچنان یارم تورا

 

دشمن جانی و از جان دوست تر دارم تورا

 

گر به صد خار جفا آزرده سازی خاطرم

 

خاطر نازک به برگ گل نیازارم تورا

 

قصد جان کردی که یعنی دست کوته کن زمن

 

جان به کف بگذارم واز دست نگذارم تورا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در شنبه هشتم اردیبهشت 1386  |
 سلام

سلام

 

یه سلام ساده به همین سادگی........

 

سلام ای امید نا امیدی هایم وقتی تو قدم به

 

کاشانه من نهادی ویرانه این قلب شکسته

 

را امیدی تازه بخشیدی وقتی طنین صدایت

 

کاشانه قلبم راپر کرد روزهای خاکستری و

 

شبهای تاریک وخموش زندگی ولحظه های

 

تلخ عمرم را از یاد بردم وقتی چشم هایت راکه

 

به وسعت دریا ها بود وبه پاکی و زلالی آب

 

به من دوختی ولبهای زیبایت برایم سخن گفت

 

زندگیم رنگ تازه ای به خود گرفت وتازه توانستم

 

امید را به گونه ای شاعرانه معنا کنم ومفهوم

 

واقعی امید را بفهمم .

 

آری تو ای پرنده عزیز و کوچک قلبم زندگی در

 

کنار توو رویای باتوبودن برایم زیبا بود

 

این رامی توانی به آسانی از چشم های پر از

 

اشک ودل شکسته ام دریابی وتاریکیها را با

 

دستهای مهربانت از جلوی چشم های خسته ام

 

کنار بزنی و پنجره قلبم را که به سوی دشت

 

چشمهایت باز میشد وبا بذر های رنگین امید

 

آبیاری شد برایم باز نگهدار وبه من عشق و

 

امید ارزانی کن و بدان........ دوستت دارم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وقتی که عاشق نباشی

 

ذ وق شکفتن نداری وقتی عاشق نباشی

 

چون شاخه بی برگ و باری وقتی عاشق نباشی

 

زردو خشک هستی  خالی می شه هر چهار فصل وجودت

 

یک باغ دور از بهاری وقتی که عا شق نباشی

 

در قاب صورت نداری تصویر یک شاخه لبخند

 

آیینه ای پر غباری وقتی عا شق نباشی

 

خاموش وسرد وبی روح اما پر از درد و تشویش

 

یک کوچه تنگ و تاری وقتی عا شق نباشی

 

در ژرف تاریک ابهام گم می شوی تا همیشه

 

چون مرده ای بی مزاری وقتی عا شق نباشی

 

مرداب گون می رباید خوابی تلخ وسنگین در خویش

 

جان می سپاری وقتی عاشق نباشی

 

هر چند پیری و انگار هشتاد پاییز در توست

 

چون کودک شیر خواری وقتی عا شق نباشی

 

در مانده. تنها. تهی دست .در جاده ها کسی نیست

 

پیوسته چشم انتظاری .وقتی عا شق نباشی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

نمی دانم چرا زنده هستم؟....

 

 

نوشته هایم را برای تنهایی هایم می نویسم

 

 

وقتی خواستم زندگی کنم همه درها را بستند.

 

وقتی می خواستم به راه مرگ بروم گفتند:مرگ کسی دست خودش نیست.

 

وقتی خواستم به راستی سخن بگویم گفتند :دروغ است.

 

وقتی به شانس رو آوردم گفتند: خرافات است.

 

وقتی که توبه کردم گفتند: بچگانه است.

 

وقتی خندیدم گفتند دیوانه است .

 

حال که سخن نمی گویم می گویند عاشق است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

صفر عشق

 

دنگ دنگ زنگ تفریح غم است

 

از کلاس درد بیرون می روم

 

در حیاط اشک دوری می زنم

 

از میان جمع بیرون می دوم

 

درمیان شعرهای خط خطی

 

نام تو امروز اول می شود

 

باتو در زنگ حساب زندگی

 

نکته های سخت هم حل می شود

 

غیر از آن مبحث که نامش عشق بود

 

من تمام درس را فهمیده ام

 

آه تنهایی ولی تعطیل است

 

بی تومن این قصه را فهمیده ام

 

باز هم شاگرد تنبل می شوم

 

من که صفر عشق را هم دیده ام

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زندگی دوباره

 

نوشته هایم را برای تنهایی هایم می نویسم ونمی گذارم

 

حسرتها وآرزو های بر باد رفته حتی در خواب شبانه

 

آنها را بخوانند.من نمی گذارم دلواپسی های آمیخته با

 

تردید  گاه وبیگاه در خانه ی اندیشه ام سرک بکشند

 

ودلبستگی هایم را نا غافل از من بگیرند .من با ایمان

 

به خدا مسیر سبز بودن را پیدا می کنم وبه احساسات

 

نا گفته ام جرات بیان کردن می دهم. به دنبال بها نه ای

 

می گردم که با آن زندگی کنم بهانه ای برای نوشتن

 

برای  از عشق سرودن بهارم را در آرزو های پوشالی

 

گم کرده ام وسهمم از زندگی پاییزی بود برگ ریزان

 

وبی حاصل گذشته را می توانم جبران کنم زندگی ام

 

را دوباره بسازم اگر با یک نگاه شمع وجودم را روشن

 

کنم وبا یک تبسم امید را به قلبم بیاورم وچراغ راهم را

 

بیفروزم.

 

((  به امید روز های بهتر))

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در شنبه هشتم اردیبهشت 1386  |
 عشق

(( تو را من زهر شیرین نامم ای عشق))

 

((که نامی خوشتر از اینت ندانم))

 

هیچ می دانید عشق از چه چیزی  به وجود

 

آمده وبرای چه احساس دو نفر را نسبت به

 

هم عشق گذاشتند ونام عشق رو برای چی

 

عشق گذاشتند.خوب جواب اینه:

 

عشقه: گیاهی است دارای برگهای درشت

 

و ساقه های نازک که به درخت می پیچد

 

وبا او بالا می رود و درخت را می خشکاند.

 

چون عشق بر روح وقلب تو می پیچد

 

و دردی شیرین ایجاد می کند دردی که همه

 

وجودت را فرا می گیرد ولی تو از آن سر مست و

 

سر خوش می شوی عشق زیباترین ودر عین حال

 

سخت ترین موحبت الهی است از عشق رنج به

 

وجود می آید رنجی دلپذیر و گوارا.

 

کسی که از قید عشق رسته باشد چنین رنج

 

شیرینی را نمی چشد دلی که در آن عشق نیست

 

دل نیست....مشتی گل است.

 

عشق:: خلاصه کردن عالم خلقت در یک موجود

 

وسپس بزرگ کردن آن موجود در مقام خدایی....

عشق.....

 

از حق نمی توان گذشت بهترین زندگی ها راهم

 

در صورتی که تهی از عشق باشند

 

هیچ ارزشی ندارد .این نوع زندگی باهمه کوتاهیش

 

وقتی سرشار از عشق باشد ارزش دارد ارزشی بی

 

حساب . بدون عشق آدمی یعنی هیچ با عشق است

 

که آدمی تکامل می یابد حضور راستین می یابد بر

 

کره خاکی بی عشق بودن یعنی نبودن. با عشق است

 

که ارزشهای آدمی آشکار می شود مهربانی محبت .ایثار

 

وایثار.

 

آری با عشق است که آدمی ایثار می کند از خود می گذرد

 

از هستیش حتی..... اگر قرار باشد حتی یک روز زنده باشد

 

آدمی بگذار با عشق باشد با تمام سختی هایش با تمام دردهایش

 

چرا که با هر نفس آدم عاشق   زندگی جریان می یابد .

 

امید بخش می شود انسانیت معنا می شود حتی اگر بداند

 

این عشق بی پایان است : حتی اگر پایان ومختومش

 

جدایی است باز هم ارزش دارد.

 

چرا که در کوره همین  سوختن هاست که ارزشهای

 

والای آدمی آشکار می شود . می سوزد اضافات .

 

می سوزد قلبها. آری با سوختن قلب.........

 

قلبها هم می سوزد وسره می شود آدمی.

 

سره از نا سره جدا می شود با کوره عشق......

 

((پاینده باد چشمه زاینده عشق. روان باد جاری محبت

 

بر قرار باد زلال همیشگی مهر.. پاینده و روان وبرقرار))

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386  |
 

بانک زمان

 

 

 

خیال کن در آسمانها جایی بانکی هست که هر صبح اعتباری

 

برابر86400ثانیه را به قیمت روزی از زندگی در حسابت

 

ذخیره میکند.غروبگاه همه انچه را که مانده واستفاده نشده دور

 

می ریزد وسپیده دم باز یک روز دیگررا بی رضایت تو به

 

قیمت 86400ثانیه میخرد.از این دادو ستد نا برابر گریزی نیست

 

جز آنکه هر ثانیه را به بهترین شکل خرج کنی و ارزش واقعی

 

زمان را بدانی:

 

.ارزش یک سال را از دانش آموزی بپرس که در

 

امتحانات پایان سال رد شده وقرار است یک سال دیگر

 

کتابهای تکراری را ورق بزند.

 

. ارزش یک ماه را از مادری بپرس که طفل نا رسش

 

فقط یک ماه زودتر به دنیا آمده وحالا چکیده 8ماه

 

آرزوهای طلا یی اش زیر چادر اکسیژن تلف شده است.

 

ارزش یک هفته را از نویسنده هفته نامه ای بپرس

 

که همه هفته گذشته سرش شلوغ بوده ودر آغاز هفته

 

جدیدباید گزارشش روی میز سر دبیر باشد.

 

.ارزش یک ساعت را از دو چشم انتظار بپرس که برای

 

دیدن هم سر قرار لحظه شماری می کنند.

 

.ارزش یک دقیقه را از مسافر جا مانده ای بپرس که

 

یک دقیقه پیش قطارش بدون او راه افتاد.

 

.ارزش یک ثانیه را از کسی بپرس که فقط یک ثانیه

 

ترمزش دیر گرفت و حالا به جسدی کف خیابان خیره

 

شده است.

 

.ارزش یک صدم ثانیه را از دونده ای بپرس

 

که در المپیک نقره گرفت.

 

((هر دقیقه را مثل گنج ذخیره کن. زمان برای کسی صبر نمیکند))

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386  |
 زخمی از دوست داشتن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زخمی از دوست داشتن

زخمی از دوست داشتن آن به ظاهر دوست

 

بر دلم نهاد.که علاج دردم را رهایی میدیدم

 

من این دوست داشتن را نخوا ستم ارزانی

 

آنها که بر هر احساس پلیدی نام این واژه

 

گران را میگذارند وچشمانشان نجابت با ل

 

وپر سوز پروانه را گرد شمع نمی بینند

 

تا معنای دوست داشتن را بفهمند و از این

 

نام مقدس سوءاستفاده نکنند.

 

ای کاش وقتی نیلوفری می گرید نگوییم

 

کاری از دستمان ساخته نیست می توانیم

 

شانه هایمان را با سخاوت در اختیار هق

 

هقش بگذاریم عادت کنیم اگر در یک شب

 

تاریک مهتاب شدیم نوری بر ویرانه کلبه ای

 

ببخشیم.روزی نیش خنجری نشویم قلب

 

نقره ای ساکنان آن را بشکافیم.

 

اگر به عابری خسته از راه گفتیم دوستت داریم

 

چشمان پر از ناز و تمنای اورا به این بهانه

 

شبنمی نکنیم.

 

اما .......افسوس بهره من از دوست داشتن

 

چیزی به غیر از این حرفها نبود.

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386  |
 من و تو...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من وتو...

 

وقتی خدا من وتو را باهم آفرید

 

ما را فقط شبیه دو تا آدم آفرید

 

از بس عجیب وکله شق بودیم

 

هی خنده اش گرفت به ما کم کم آفرید

 

اول تو را بعد مرا

 

بعد هم نشست از روی ما بهشت وجهنم را آفرید

 

لیوان آب حضرت آدم شکسته بود

 

با خورده شیشه هایش تو راهم آفرید

 

حتی دل خدا هم به حالم کباب شد

 

وقتی برایم امید و غم و حسرت و عشق آفرید

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386  |
 آرزو

آرزو

 

 

داشتم فکر می کردم دیدم همه آدمها میگن آرزو بر جوانها عیب

 

نیست.وزیبا ترین ارزو ها مال جوانهای امروزی است

 

دیدم منم مثل خیلی ها چند آرزوی کوچیک وبزرگ دارم.

 

جایی خونده بودم که درویش عشق می گفت:

 

هرموقع چیزی از خدا طلب می کنی نیمه های شب از

 

خواب بیدار شو وضو بگیر خودت رو در بالاترین نقطه اسمون

 

فرض کن وبا یک دل پاک وصاف و زلال بگو :

 

ای خدا آرزوی من برای خودم نیست برای کمک به دیگران است

 

وآن وقت دو رکعت نماز عشق بخوان اگر خدا جوابت را نداد

 

بیا پیش من گلایه کن.

 

آرزو زیبا ترین احساس آدمی است. طالب عشق. شهرت.

 

محبوبیت.مال دنیا.و.....    منم به آرزو هام فکر کردم دیدم

 

بد نیست کمی با خودم درد دل کنم  گفتم:خدایا سوال بزرگی دارم؟

 

گفت:بزرگترین سوال ها نزد من کوچکترین آنهاست

 

گفتم:من ناتوان چند آرزوی بزرگ دارم  . آرزو چیه که ما آدمها

 

رو رها نمی کنه .؟...

 

گفت: آرزو یک نوع رهایی. گذر عمر. ودلبستگی آدمها به زندگی

 

است. گفتم : آدمی هم هست که آرزو نداشته باشد؟

 

گفت: البته اگربه خدای خودش رسیده باشد.

 

گفتم:طالب عشق هم آرزو است؟

 

گفت:البته اگر همیشه به صفای عشق نیت کرده باشد

 

گفتم:همیشه آرزو برام مثل یه خوابه

 

به قول پیرها ی زمونه:

 

((آرزوکردم که آرزو داشته باشم از آرزو به خدا رسیدم وخدا شد آرزوی من))

 

|+| نوشته شده توسط محمود و لیلا در شنبه یکم اردیبهشت 1386  |
 
 
بالا
------------------------------------------------------------ پیغام خروج و ورود function initAll(){ if(!ns && !ie){ sparksOn = false; return; } setInterval("firework()",intervals) if (ns) document.captureEvents(Event.MOUSEDOWN | Event.MOUSEMOVE); for(dNum=0; dNum<7; ++dNum){ if(ie) allDivs[dNum]=eval('document.all.sDiv'+dNum+'.style'); else allDivs[dNum]=eval('document.layers["sDiv'+dNum+'"]'); } } function firework(){ //below code detects the browser dimenions if (ie){ documentWidth=document.body.clientWidth documentHeight=document.body.clientHeight leftcorner=document.body.scrollLeft topcorner=document.body.scrollTop } else if (ns){ documentWidth=window.innerWidth documentHeight=window.innerHeight leftcorner=pageXOffset topcorner=pageYOffset } //below code randomly generates a set of coordinates that fall within the dimension randomx=leftcorner+Math.floor(Math.random()*documentWidth) randomy=topcorner+Math.floor(Math.random()*documentHeight) if(sparksOn){ if(!sparksAflyin){ sparksAflyin=true; totalSparks=0; for(var spark=0;spark<=6;spark++){ dx=Math.round(Math.random()*50); dy=Math.round(Math.random()*50); moveTo(spark,randomx,randomy,dx,dy); } } } } function moveTo(i,tempx,tempy,dx,dy){ if(ie){ if(tempy+80>(document.body.offsetHeight+document.body.scrollTop)) tempy=document.body.offsetHeight+document.body.scrollTop-80; if(tempx+80>(document.body.offsetWidth+document.body.scrollLeft)) tempx=document.body.offsetWidth+document.body.scrollLeft-80; } if(tempx>-50&&tempy>-50){ tempx+=dx;tempy+=dy; allDivs[i].left=tempx; allDivs[i].top=tempy; dx-=power;dy-=power; setTimeout("moveTo("+i+","+tempx+","+tempy+","+dx+","+dy+")",speed) } else ++totalSparks if(totalSparks==7){ sparksAflyin=false; totalSparks=0; } } window.onload=initAll //End-->

*
*
*
*
*
*
*
JavaScript Codes